137
1 Babil ırmakları kıyısında oturup Siyonu andıkça ağladık;
2 Çevredeki kavaklara Lirlerimizi astık.
3 Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler, Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor, ‹‹Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!›› diyorlardı.
4 Nasıl okuyabiliriz RABbin ezgisini El toprağında?
5 Ey Yeruşalim, seni unutursam, Sağ elim kurusun.
6 Seni anmaz, Yeruşalimi en büyük sevincimden üstün tutmazsam, Dilim damağıma yapışsın!
7 Yeruşalimin düştüğü gün, ‹‹Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!›› Diyen Edomluların tavrını anımsa, ya RAB.
8 Ey sen, yıkılası Babil kızı, Bize yaptıklarını Sana ödetecek olana ne mutlu!
9 Ne mutlu senin yavrularını tutup Kayalarda parçalayacak insana!
Read in another translation
DE Lutherbibel 1912 An den Wassern zu Babel saßen wir und weinten, wenn wir an Zion gedachten. EN World English Bible1997 By the rivers of Babylon, there we sat down. Yes, we wept, when we remembered Zion. FR Traduction de Louis Segond 1910 Sur les bords des fleuves de Babylone, Nous étions assis et nous pleurions, en nous souvenant de Sion.