14
1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
2 Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.
3 Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego.
4 Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.
5 Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
6 Haóbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego.
7 Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.
Read in another translation
DE Lutherbibel 1912 Ein Psalm Davids, vorzusingen. Die Toren sprechen in ihrem Herzen: Es ist kein Gott. Sie taugen nichts und sind ein Greuel mit ihrem Wesen; da ist keiner, der Gutes tue. EN World English Bible1997 <<For the Chief Musician. By David.>> The fool has said in his heart, "There is no God." They are corrupt. They have done abominable works. There is none who does good. FR Traduction de Louis Segond 1910 Au chef des chantres. De David. L`insensé dit en son coeur: Il n`y a point de Dieu! Ils se sont corrompus, ils ont commis des actions abominables; Il n`en est aucun qui fasse le bien.