57
1 למנצח אל תשחת לדוד מכתם בברחו מפני שאול במערה חנני אלהים חנני כי בך חסיה נפשי ובצל כנפיך אחסה עד יעבר הוות׃
2 אקרא לאלהים עליון לאל גמר עלי׃
3 ישלח משמים ויושיעני חרף שאפי סלה ישלח אלהים חסדו ואמתו׃
4 נפשי בתוך לבאם אשכבה להטים בני אדם שניהם חנית וחצים ולשונם חרב חדה׃
5 רומה על השמים אלהים על כל הארץ כבודך׃
6 רשת הכינו לפעמי כפף נפשי כרו לפני שיחה נפלו בתוכה סלה׃
7 נכון לבי אלהים נכון לבי אשירה ואזמרה׃
8 עורה כבודי עורה הנבל וכנור אעירה שחר׃
9 אודך בעמים אדני אזמרך בל אמים׃
Read in another translation
DE Lutherbibel 1912 Ein gülden Kleinod Davids, vorzusingen, daß er nicht umkäme, da er vor Saul floh in die Höhle. Sei mir gnädig, Gott, sei mir gnädig! denn auf dich traut meine Seele, und unter dem Schatten deiner Flügel habe ich Zuflucht, bis daß das Unglück vorübergehe. EN World English Bible1997 <<For the Chief Musician. To the tune of "Do Not Destroy." A poem by David, when he fled from Saul, in the cave.>> Be merciful to me, God, be merciful to me, for my soul takes refuge in you. Yes, in the shadow of your wings, I will take refuge, until disaster has passed. FR Traduction de Louis Segond 1910 (57:1) Au chef des chantres. Ne détruis pas. Hymne de David. Lorsqu`il se réfugia dans la caverne, poursuivi par Saül. (57:2) Aie pitié de moi, ô Dieu, aie pitié de moi! Car en toi mon âme cherche un refuge; Je cherche un refuge à l`ombre de tes ailes, Jusqu`à ce que les calamités soient passées.